யாரிவர்கள்? உமணர், உமட்டியர்

உமணரும் உமட்டியரும்

சங்ககாலத் தமிழரின் உப்புவாழ்வும் வாணிகப் பண்பாடும்

தமிழர் வரலாற்றை நாம் வாசிக்கும் போது பெரும்பாலும் மன்னர்கள், வீரர்கள், போர்க்களங்கள், காதல் கதைகள் ஆகியவை நம் நினைவில் நிற்கின்றன. ஆனால் சங்க இலக்கியத்தின் ஆழத்துக்குள் சென்று பார்த்தால், அன்றாட உழைப்பால் சமூகத்தைத் தாங்கிய சாதாரண

மக்களின் வாழ்க்கையும் அதே அளவு உயிரோட்டத்துடன் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதை காணலாம்.

அத்தகைய மறைக்கப்பட்ட உழைப்புக் குழுக்களில் முக்கியமானவர்கள் உமணரும் உமட்டியரும் ஆவர். இவர்கள் கடற்கரை உப்பளங்களில் உப்பு விளைவித்து, அதைச் சேகரித்து, வண்டிகளில் ஏற்றி, ஊர் தோறும் சென்று விற்று வாழ்ந்த உப்பு வாணிகர் சமூகமாக சங்க இலக்கியங்களில் தெளிவாகச் சுட்டப்படுகின்றனர்.

---

உப்பு – சங்ககாலத்தின் “வெண்கல் அமிழ்தம்”

சங்கப் பாடல்கள் உப்பை வெறும் சுவைக்குப் பயன்படும் பொருளாகக் கருதவில்லை. அது உயிர்க்கு அத்தியாவசியமான அமிழ்தம் எனப் போற்றப்படுகிறது.

“இருங்கழிச் செறுவின்
வெள்உப்பு விளையும்” (நற்றிணை 311)

“கடுவெயில் கொதித்த கல்விளை உப்பு” (நற்றிணை 354)

“வெண்கல் அமிழ்தம்” (அகம் 207)

இந்த வரிகள் உப்பின் பொருளாதார மதிப்பை மட்டுமல்ல, அதன் உயிரியல் முக்கியத்துவத்தையும் காட்டுகின்றன.மேலும்,

“நெல்லின் நேரே வெண்கல் உப்பு” (அகம் 140)

என்ற வரி, நெல்லின் விலைக்கு நிகராக உப்பு விற்கப்பட்டது என்பதைக் கூறுகிறது. இதனால் உப்பு சங்ககாலத்தின் மிகப்பெரிய சந்தைப் பொருளாக இருந்தது தெளிவாகிறது.

---

உமணர் – உப்பு வாணிகர்

இந்த உப்புத் தொழிலையே வாழ்க்கை வழியாகக் கொண்டவர்கள் உமணர். சங்க இலக்கியங்களில் பல இடங்களில்:

“கணஞ்சார் உமணர்”
“ஒழுகை உமணர்”
“பல் எருத்து உமணர்”
“உப்புஒய் உமணர்”

என்று குறிப்பிடப்படுவது, இவர்கள் ஒரு பெரிய தொழில்சார் சமூகமாக இருந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது.

அவர்களின் தொழில்

உமணர்:

• உப்பளங்களில் உப்பு விளைவித்தனர்.

• மூட்டைகளாகச் சுமந்தனர்.

• எருது வண்டிகளில் ஏற்றினர்.

• ஊர் ஊராகச் சென்று விற்றனர்.

• நெல்லுடன் பண்டமாற்று செய்தனர்.

இவர்கள் கடற்கரையையும் உள்நாட்டையும் இணைத்த வாணிகப் பாலம்.

---

உமணர் வாழ்க்கை – ஒரு நகரும் குடும்பம்

உமணர் தனியாகப் பயணம் செய்யவில்லை. மனைவி, பிள்ளைகள், வளர்ப்புமந்தி (குரங்கு), மாற்று எருதுகள், சமையல் பாத்திரங்கள் எல்லாவற்றையும் உடன் எடுத்துச் செல்வர்.

பாலை நிலங்களிலும் காட்டு வழிகளிலும், வண்டிகள் தொடர்ச்சியாகச் செல்லும் காட்சி சங்கப் பாடல்களில் உயிரோட்டமாக வருணிக்கப்படுகிறது.

பெரும்பாணாற்றுப்படை (46–65) வண்டியின் அமைப்பைச் சித்திரிக்கும் விதம் ஓர் ஓவியமேயாகும்.

• உருளி, தாளிப்பனை கூரை, கோழிக்கூடு, ஊறுகாய் பானை, குழந்தையுடன் அமர்ந்திருக்கும் பெண்

இவை அனைத்தும் வாணிகமும் குடும்ப வாழ்வும் ஒன்றாக இணைந்த வாழ்க்கை முறையை காட்டுகின்றன.

---

உமட்டியர் – உமணரின் இணைப் பெயர்

இங்கே “உமட்டியர்” என்ற சொல் முக்கியம். இந்த 'உமட்டியர்' என்ற சொல்லை தௌிவுறுத்துவதற்காகத்தான் (பல தேடல்களின் மூலம்) இந்தக் கட்டுரையையே எழுதினேன். 

பல ஆய்வாளர்கள்: உமணர் ↔ உமட்டியர் என்பதை

• மாற்றுப் பெயர், குடும்ப/பெண் குறிப்பு, மக்கள் வடிவம் என விளக்கியுள்ளனர்.

சிலர் இதை “எதிர்ப்பாற் வடிவம்” என்றும் குறிப்பிடுவர்.
ஆனால் இலக்கியச் சான்றுகளின் அடிப்படையில், இரண்டும் ஒரே உப்பு சமூகத்தைக் குறிக்கும் இணைச்சொற்கள் எனப் புரிந்துகொள்வதே பொருத்தமானது.

---

சிறுபாணாற்றுப்படையில் உமட்டியர் – ஒரு இனிய காட்சி

உமட்டியரின் குடும்ப வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்தும் மிக அழகான வரி:

“நளிநீர் முத்தம் வாள் வாய் எருத்தின்
வயிற்று அகத்து அடக்கி – உமட்டியர் –
புதல்வரொடு கிலிகிலி ஆடும்”

இங்கு, உமட்டியர் முத்துக்களைப் பையில் போட்டு குலுக்கி குழந்தைகளுக்கு கிலுகிலுப்பைப் போல ஆட்டுகின்றனர்.

இந்தச் சிறு காட்சியில் குடும்பப் பாசம், குழந்தை மகிழ்ச்சி, இயற்கை வளம், எளிய வாழ்க்கை என்பவற்றை நமக்குக் காட்டுகிறது.

இவர்கள் வறுமைச் சின்னம் அல்லர்; மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்த உழைப்பாளர்கள்.

---

உமணரின் வீரப்பண்பு

சில பாடல்கள் உமணரை வெறும் வாணிகர்களாக மட்டுமல்லாமல் வாளேந்தி பயணிக்கும் தைரியசாலிகள் என்றும் காட்டுகின்றன.

காட்டுவழிகளில்: கள்வர்களை எதிர்த்து, ஆயுதத்துடன், கூட்டமாகச் சென்றனர் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதால், இவர்கள் வாணிகர்களே அல்ல — போராளிகளும் ஆவர் எனக் கொள்ளலாமன்றோ. 

---

சொல்லாய்வு

“உமணர்” என்பதற்கு: 

• உப்பு வாணிகர்

• உப்பமைப்போர்

என்று அகராதிகள் பொருள் தருகின்றன. “உமட்டியர்” என்பது அதே சொல்லின் மக்கள் வடிவமாகத் தோன்றுகிறது.

'உமணன் / உமணர்' என்பதன் பெண்பால் வடிவமாக 'உமணத்தி' / 'உமட்டி' / 'உமட்டியர்'  என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 

இவை இரண்டும் நெய்தல் நில மக்களின் தொழில்சார் அடையாளங்களேயாகும்.

---

உமணரும் உமட்டியரும் தமிழரின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்று வீரர்கள். அவர்களின் மனைவிமாரும் அவர்களுக்கு ஒத்துழைப்பு நல்கக்கூடியவர்களாகவே இருந்துள்ளனர் என்பதை சங்க இலக்கியங்களை அலசுங்கால் தௌிவாகின்றது. 

உப்புடன் தொடர்புடைய அகராதிச் சொற்கள்

• உப்புவாடி - உப்புகொட்டும் மேடை
• உப்பேரி - ஒருவகைக் கறி (நெய்தல் நிலத்தவரின்)
• உமட்டியர் - உப்பு விற்கும் மகளிர்
• உமட்டு - உவட்டு
• உமணத்தி - உமணப் பெண்
• உமணர் - உப்பமைப்போர், உப்பு விற்கும் ஆடவர்
• உமண் - உமணர்
• உமண்சாத்து - உப்பு வாணிகர் கூட்டம்
• உமண் பகடு - உப்பு வாணிகரது மூட்டை சுமந்து செல்லும் பகடு

                                                                    (கழகத் தமிழ் அகராதி - பக்கம் 166)

உமணர்கள்

• உப்பு விளைவித்தனர்.

• விற்றனர்.

• ஊர்களை இணைத்தனர்.

• குடும்பத்தோடு வாழ்ந்தனர்.

• சமூகத்தின் அடித்தளத்தைத் தாங்கினர்.

சங்க இலக்கியம் அவர்களை மறக்கவில்லை. உப்பு துகள்களைப் போல அமைதியாக இருந்தாலும், அவர்களின்றி சமூக வாழ்க்கை சுவையற்றதாகி இருப்பது உறுதி.

தமிழர் வரலாறு மன்னர்களின் கதை மட்டும் அல்ல; உமணரும் உமட்டியரும் போன்ற உழைப்பாளர்களின் கதை கூட ஆகும் எனது துணிபு.

தொகுப்பு -  தமிழன்புடன், கலைமகன் பைரூஸ்

(தமிழ்மொழி ஆசிரியர்கள் புலனக் குழுமமே இந்தக் கட்டுரையை எழுதும் ஆவலைத் தூண்டியதற்காக அதற்கு எனது நன்றி.)