ஜப்பானிய இலக்கியத்தின் கொடையான 'ஹைக்கூ' (Haiku), இன்று உலக மொழிகள் அனைத்திலும் தடம் பதித்துவிட்டது. மிகக் குறைந்த சொற்களில், சொல்லப்படாத பல விஷயங்களைப் புரிய வைக்கும் ஒரு விந்தையான கவிதை வடிவம் இது. தமிழில் ஹைக்கூ கவிதைகள் எவ்வாறு தமக்கென ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப் பிடித்துள்ளன என்பதை இந்தக் கட்டுரை மூலம் சிறிதளவேனும் கூற விழைகின்றேன்.
ஹைக்கூவின் ஆன்மா: சுருக்கமும் விரிவும்
ஹைக்கூ என்பது வெறும் மூன்று வரிக் கவிதை மட்டுமல்ல; அது ஒரு தருணத்தின் வெளிப்பாடு. ஒரு மின்னல் கீற்றைப் போல, வாசகனின் மனதில் சட்டென்று ஒரு பிம்பத்தை உருவாக்கி, அந்தப் பிம்பத்தின் பின்னால் ஒரு பிரபஞ்சத்தையே விரித்துக் காட்டும் ஆற்றல் ஹைக்கூவிற்கு உண்டு. ஜப்பானியக் கவிஞர் பாஷோ கூறியது போல, "ஹைக்கூ என்பது ஒரு விஷயத்தின் மீது கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, அதை ஒரு தியானமாக மாற்றுவது." தமிழில் ஹைக்கூ எழுதும்போது, வெறும் எண்ணிக்கை முக்கியமல்ல; அந்த வரிகள் சுமந்து நிற்கும் 'பொருள் ஆழம்' தான் முக்கியம்.
ஹைக்கூவின் தந்தை: மாட்சுவோ பாஷோ (Matsuo Bashō)
ஹைக்கூ கவிதையின் ஆன்மாவையும், அதன் நுட்பத்தையும் உலகிற்கு உணர்த்தியவர் ஜப்பானியக் கவிஞர் மாட்சுவோ பாஷோ (1644–1694). இவர் ஒரு கவிஞராக மட்டுமல்லாது, ஒரு துறவியாகவும் பயணம் செய்தவர். ஜப்பானின் மலைகளிலும், காடுகளிலும், கிராமங்களிலும் அலைந்து திரிந்த பாஷோ, இயற்கையோடு இயைந்த நுட்பமான தருணங்களை ஹைக்கூவாக வடித்தார்.
அவரது கவிதைகள் ஒரு தியான நிலையை வாசகர்களுக்கு வழங்குகின்றன. அவர் இயற்கையை வெறும் வர்ணனையாகப் பார்க்காமல், மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையையும், பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்களையும் இயற்கையின் வழியே வெளிப்படுத்தினார்.
பாஷோவின் உலகப்புகழ் பெற்ற ஹைக்கூ கவிதை ஒன்று:
பழைய குளம்
தவளை குதிக்கையில்
தண்ணீரில் சப்தம்!
இந்தக் கவிதையில், பாஷோ எவ்விதமான தத்துவக் கருத்துக்களையும் திணிக்கவில்லை. ஒரு குளம், அதில் விழும் தவளை, அந்த நொடியில் ஏற்படும் நீரின் அலை - இவை மட்டுமே இருக்கின்றன. ஆனால், இந்த மூன்று வரிகள் அமைதியையும், காலத்தின் ஓட்டத்தையும், ஒரு நொடியின் துடிப்பையும் வாசகரின் கண்முன்னே நிறுத்துகின்றன.
பாஷோவைப் பொறுத்தவரை, ஹைக்கூ என்பது கவிஞனின் அகங்காரத்தைக் கரைத்து, இயற்கையின் ஒரு துளியாகத் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் கலை. "ஒரு மலரைப் பார்க்கிறாய் என்றால், அந்த மலராகவே மாறிவிடு" என்பதே அவரது தாரக மந்திரம். இத்தகைய ஆழமான பார்வையைத்தான் பின்னாளில் அப்துல் ரகுமான் போன்ற கவிஞர்கள் தமிழுக்கு ஏற்ப அலங்காரமாய் ஹைக்கூவை வடிவமைத்துக் கொடுத்தனர்.
தமிழும் ஹைக்கூவும்: கவிக்கோவின் கொடை
தமிழுக்கு 'ஹைக்கூ' (Haiku) வடிவத்தை அறிமுகப்படுத்தி, அதைத் தனது எளிமையான மற்றும் ஆழமான வரிகளால் பிரபலப்படுத்தியவர் கவிக்கோ
அப்துல் ரகுமான் ஆவார். ஜப்பானிய ஹைக்கூ மரபுகளைக் கடந்து, தமிழ் மொழிக்கேற்றவாறு கவிதைகளைச் செதுக்கிய பெருமை இவரையே சாரும். அப்துல் ரகுமான் ஹைக்கூ கவிதைகளைத் தமிழில் 'சிந்தர்' அல்லது 'வாமனக் கவிதைகள்' என்றும் அழைத்தார்.
கவிக்கோவின் கவிதை முத்திரைகள்
கவிக்கோ அப்துல் ரகுமானின் படைப்புகள், ஹைக்கூவின் நுட்பங்களை எவ்வளவு கூர்மையாகத் தமிழில் கையாள முடியும் என்பதற்குச் சான்றாகத் திகழ்கின்றன. அவரது புகழ்பெற்ற சில வரிகள் இதோ:
பனி நிறைந்த கண்ணாடியில்
கண்கள் வரைந்தேன்
கண்ணீர் வழிகிறது!
நம்மைப் போலவே
நடித்துக் காட்டுகிறது
நிழல்!
இரவெல்லாம்
உன் நினைவுகள்
கொசுக்கள்!
அந்த மயானத்திற்கு
உயிர் தந்தது
ஒரு பிணம்!
ஹைக்கூவில் இருக்க வேண்டிய நுட்பங்கள்
ஒரு சிறந்த ஹைக்கூ கவிதை என்பது வெறும் தகவலாக இருக்கக்கூடாது. அது பின்வரும் அம்சங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்:
காட்சிப்படுத்துதல் (Imagery): கருத்தை நேரடியாகக் கூறாமல், ஒரு காட்சியின் மூலம் உணர்த்த வேண்டும்.
தருணம் (Moment): ஒரு கணம் நிகழும் மாற்றத்தை அல்லது உணர்வை முன்வைக்க வேண்டும்.
முரண் அல்லது திருப்பம் (The Twist): கவிதையின் இறுதியில் ஒரு சிறிய திருப்பம் வாசகனுக்கு வியப்பை அளிக்க வேண்டும். இதுவே ஹைக்கூவின் வெற்றி.


கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக
Comment moderation = For posts older than 0 days